ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(510 -414 ق)، مسند و محدث. مسند نیشابور بلكه مسند خراسان بود. پدرش ابوالحسن محمد بن حسین از علماى گناباد بود از ابوطاهر مخلص استماع حدیث كرده بود. عبدالغفار شش ساله بود كه استماع علوم اسلامى را شروع كرد و از قاضى ابى‏بكر محمد خیرى یا حیرى و ابوسعید محمد صیرفى و ابومنصور عبدالقاهر اصولى بغدادى و محمد مزكى و فضل‏اللَّه میهنى و ابوبكر بن ریذه در نیشابور و اصفهان حدیث شنید. ابوبكر سمعانى و ابوسعد سمعانى و ابوالفتوح طائى و عبدالرحیم حاجى و عبدالمنعم فراوى از وى حدیث روایت كرده‏اند. سمعانى در «انساب» او را ستوده است. مردم از اطراف براى استفاده از وى به نزدش مى‏رفتند. او تا پایان عمر نزدیك به صد ساله‏اش از نعمت‏هاى چشم و گوش و عقل بهره‏مند بود و به تدریس و املاى حدیث ادامه مى‏داد. از آثارش: «الاجزاء» و «الفوائد»، در حدیث.